Ivan Iljitsj heeft geleefd zoals het moet: een carrière in de rechterlijke macht, een respectabel huwelijk, een goed ingericht appartement. Een naamloze ziekte verandert dat. De pijn wordt erger, de diagnoses blijven vaag, en voor het eerst stelt Ivan zichzelf de vraag of hij wel goed heeft geleefd. Zijn familie houdt afstand uit ongemak. Zijn collega's rekenen al uit wie zijn positie zal overnemen. De artsen praten in vage termen omdat niemand hem de waarheid durft te zeggen. Lev Tolstoj volgt Ivan door de aftakeling van zijn lichaam en het wegvallen van elke zekerheid waarop hij zijn leven had gebouwd, tot een helderheid die precies op tijd komt om te beseffen wat hij heeft gemist — en te laat om er nog iets aan te doen. Deze nieuwe vertaling van De dood van Ivan Iljitsj, geschreven in 1886, maakt een van Tolstojs scherpste verhalen toegankelijk — nauwelijks honderd pagina's die de manier waarop we leven ter discussie stellen.