Een kist met aantekeningen van een dode professor. Drie voorvallen op verschillende continenten, ogenschijnlijk los van elkaar — totdat ze blijken samen te hangen. Een nachtmerrie die overal op aarde in dezelfde nacht werd gedroomd. Een schip met één overlevende die nooit meer dezelfde zal worden. H. P. Lovecraft bouwt deze spanning op, aanwijzing na aanwijzing, tot duidelijk wordt dat er onder de Stille Oceaan iets sluimert dat al miljoenen jaren wacht op het ontwaken — iets zo oud en zo vreemd dat menselijke kennis er volkomen aan voorbijgaat. Wie dit verhaal eenmaal heeft gelezen, kijkt nooit meer hetzelfde naar de zee. De roep van Cthulhu verscheen in 1928 — het verhaal dat liet zien dat het verschrikkelijkste niet is wat ons opjaagt, maar hoe klein we werkelijk zijn.