Tien jaar nadat Sofie Kroonen haar middelbare school verliet, staat ze opnieuw voor de deur, maar nu als docent Frans. Ze heeft inmiddels een mooie carrière opgebouwd. En omdat ze weet dat Wytze Keyzer geen docent meer is op school, solliciteert ze naar een functie die haar meer ontwikkelingskansen biedt.

Wat blijkt: de docent en mentor op wie ze als negentienjarige verliefd werd, is inmiddels de rector. Kan ze dat aan?

Sofie besluit tijdelijk de baan aan te nemen. Een praktische oplossing, zo houdt ze zichzelf voor, maar al snel blijkt het lastig om hun geschiedenis in het verleden te laten. Langzaam maar zeker vervaagt opnieuw de grens tussen verstand en gevoel.

In Nieuw Terrein krijgt een afgesloten verleden onverwacht weer toekomst. Een roman over zelfbescherming en overgave, over de angst om opnieuw gekwetst te worden en de moed om toch dichtbij te komen.